Szanowni Państwo, w imieniu Dziekana WIG, z głębokim żalem i smutkiem informuję o śmierci Pana Profesora Grzegorza BĄKA, zasłużonego, byłego, wieloletniego pracownika oraz Dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji w 1994 r. Wojskowej Akademii Technicznej, naukowca i nauczyciela akademickiego, wybitnego specjalisty w dziedzinie budownictwa wojskowego, konstrukcji schronowych oraz oddziaływania obciążeń dynamicznych na konstrukcje budowlane, wychowawcy wielu pokoleń studentów i doktorantów.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w czwartek, 6 listopada 2025 r., o godz. 14:00 w Kościele pw. Świętego Antoniego w Woli Kiełpińskiej (Wola Kiełpińska 6, 05-140 Wola Kiełpińska). Odjazd autokaru sprzed budynku Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji WAT (bud. 53) planowany jest na godz. 12:15.

Osoby zainteresowane udziałem w uroczystościach i przejazdem służbowym autokarem proszę o przesłanie krótkiej informacji zwrotnej na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. (w celu zabezpieczenia odpowiedniej ilości pojazdów służbowych) do dnia 4 listopada 2025 r. do godz. 13:00.

Prof. dr hab. inż. Grzegorz Bąk (1943-2025)

W dniu 1 listopada 2025 r. zmarł wieloletni nauczyciel akademicki i wybitny naukowiec prof. dr hab. inż. Grzegorz Bąk. Jako stypendysta naukowy ukończył Wydział Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej w 1967 roku. W latach 1967‑1968 pracował w Katedrze Konstrukcji Żelbetowych Wydziału Inżynierii Budowlanej PW jako asystent stażysta, a następnie na stanowisku asystenta (1968-1969). W roku 1969 został powołany do pełnienia zawodowej służby wojskowej w Wojskowej Akademii Technicznej. W okresie 1969-1973 był starszym inżynierem w Katedrze Konstrukcji Inżynierskich Wydziału Inżynierii Wojskowej WAT. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1973 roku na podstawie rozprawy, której promotorem był profesor Dionizy Niepostyn. W latach 1973-1982 pracował jako adiunkt naukowo-badawczy. Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych uzyskał w 1981 roku.

W latach 1983-1992 jako docent zajmował stanowisko kierownika Zakładu Budownictwa. Następnie w latach 1992-1994 pełnił funkcję prodziekana ds. dydaktyczno-naukowych, a od lutego do listopada 1994 pełnił obowiązki komendanta Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji. Tytuł profesora otrzymał 22 grudnia 1994 roku.

W okresie od 1 grudnia 1994 do 31 marca 1997 roku w Wydziale Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej był szefem Instytutu Inżynierii Wojskowej, który skupiał wówczas kadrę naukowo-dydaktyczną kontynuującą tradycję Wojsk Inżynieryjnych, Infrastruktury Obronnej oraz Służby Topograficznej, Służby Meteorologicznej i Służby Komunikacji Wojskowej.

Od 1997 roku był pracownikiem cywilnym WAT na stanowisku profesora. W latach 2011-2019 był kierownikiem Studiów doktoranckich w Wydziale Inżynierii Lądowej i Geodezji WAT. W latach 1998-2004 był profesorem w Politechnice Białostockiej. W roku 2022 zakończył służbę w Wojskowej Akademii Technicznej.

Profesor Grzegorz Bąk był wybitnym specjalistą w dyscyplinie budownictwo w zakresie mechaniki konstrukcji inżynierskich i konstrukcji betonowych.

Kierował zespołem realizującym prace badawcze, które stanowiły podstawy teoretyczne wdrożenia w warunkach krajowych oryginalnie specyficznej metody projektowania konstrukcji schronowych Obrony Cywilnej pod wpływem obciążeń wybuchowych. Metodę wdrożono w pracach wykonywanych w Wojskowym Biurze Studiów i Projektów Budowlanych oraz w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego „Metroprojekt” przy opracowywaniu konstrukcji obudowy stacji i tuneli szlakowych I linii metra w Warszawie.

Profesor Grzegorz Bąk umiejętnie łączył badania naukowe i obowiązki dydaktyczne z praktyką inżynierską. Uczestniczył i kierował licznymi pracami naukowo-badawczymi. Był autorem wielu ekspertyz, głównie z zakresu oceny szkodliwości drgań i oddziaływań dynamicznych na budowle.

Wypromował 11 doktorów, którymi są wdzięczni uczniowie: Adam Stolarski, Marek Muszyński, Zbigniew Szcześniak, Wojciech Dornowski, Mirosław Kwolek, Wojciech Gosk, Adam Baryłka, Aneta Brzuzy, Paweł Szklennik, Robert Osiński, Jacek Trzmiel.

Ponadto był autorem lub współautorem ponad 100 opublikowanych prac naukowych. Kierował ponad 300 magisterskimi i inżynierskimi pracami dyplomowymi.

Posiadał potwierdzenie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej projektanta oraz kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Od 1967 roku był członkiem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Przez dwie kadencje był przewodniczącym Koła Zakładowego PZITB w WAT i członkiem Komisji Nauki Oddziału Warszawskiego PZITB. Był rzeczoznawcą budowlanym PZITB, a także wieloletnim członkiem sekcji Mechaniki Konstrukcji i Sekcji Konstrukcji Betonowych Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN oraz członkiem Polskiej Grupy Inżynierii Sejsmicznej i Parasejsmicznej. W 1983 roku wyróżniony został nagrodą Głównego Kwatermistrza Wojska Polskiego za wkład w rozwój budownictwa wojskowego. W 1984 roku uzyskał nagrodę Wydziału IV PAN w zakresie teorii plastyczności imienia Wacława Olszaka. W 1998 roku uzyskał tytuł Zasłużonego Nauczyciela Akademickiego WAT, a w 1996 roku - Medal Edukacji Narodowej. Wyróżniony został odznaką honorową „Zasłużony dla budownictwa Rzeczypospolitej Polskiej”. Był odznaczony Srebrną i Złotą Odznaką PZITB.

Rodzinie zmarłego składamy wyrazy głębokiego współczucia.

W imieniu społeczności Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji

prof. dr hab. inż. Adam Stolarski